YOLCULUĞA HAZIRLIK
Güneş yükseldi artık
Ufuk beyaz sema mavi
Bulutlar kartopu
Eyvah! Sırtım yanmakta
Vakit geçmekte
Belki de hazırlanmakta herkes
Yola çıkmakta

Bir dağ daha gördüm
Biraz ağaçlı, biraz ağaçsız
Dağ güzel, ağaçlı da güzel, ağaçsız da
En güzeli de hafiften esen rüzgar
Bir de dalganın sesi
Taşa çarpıp geri dökülürken
En kötüsü de yanmak
Güneş hâlâ yakmakta
Yine de yola çıkmakta herkes

SARIKAMIŞLAR GÖKTEN YAĞIYORDU
Yaşamak için yeniden düzenleriz her yeni mekânı. Yaşamımızın bir parçası olur. Bizden bir parça. Kişiliğimizi yansıtır bizi anlatır.Yaşadıkça genişler mekân hissedilir olur. Yine içinde olduğumuz, ulaşamadığımız alanlar görünür gözümüze. Bizden bir şeyler oluştururuz düşüncemizde. Yine bizi anlatsın isteriz, gördüklerimizi başkaları da görsün.

Değişir mekân bir insanın gözünde. Yine biz olmak ister; yine bizi anlatsın; birlikte izleyelim ister sarı kamışlar gökten yağarken.

Temmuz 1999 İstanbul

SANATÇININ İKİLEMİ
Uçarı olmadan hayatı
uçarı yaşamak
Yaratıcı olmak varken
tıkanıklığı yaşamak
Peşinden koşarken sevinin
yalnızlığı yaşamak
Bir boşluk
Belki altı sert
kayalık uçurum
Yine de yaşamak var
Zamanı harcamak uğruna
Kaybedilen tek şey, geri gelmeyecek
Zaman

Gelip geçici anlık keyiflerle
Biraz mutluluk, biraz endişe
Sahte heyecanlar
Yanlış anlaşılan, korkuya açık
Nedensiz, sorusuz, cevapsız
Anlamsız savunmalar, gereksiz.
O zaman tek kaçış olur yaratmak.

AYAKLARIMDAN VURDUN
Ayaklarımdan vurdun beni
tam yüreğimden vurdun

Daha çok gençtim
Ümitlerimi kırdın
Daha çok gezecektim
Daha çok görecektim
Ayaklarımdan vurdun beni
tam yüreğimden vurdun

Benim tek sevdamdı onlar
Dünyayla bağımdı
Özgürlüğümdü onlar benim
Sınırsızlığımdı.
Yaşama dair en güzel şeyler
Onlarla başladı
Onlarla gittim yaşamak istediğime
Görmek, bilmek istediğime…

Beni ayaklarımdan vurdum.

Eylül 2000 Turgutreis

TURGUTREİS’TE SABAH
Adalar görünür
sabah ışığında
Güneş yükselir,
Isınır, ısıtır
Adalar sisler ardında solar
Karışır taşlar, otlar, ağaçlar
Hepsi bir bütün, sisler içinde
Bir renk, gri-mavi
Güneş batar, kızıl gökyüzü
Adalar kara, deniz dalgalı

Şimdi vaktin neresindeyim?
Üşüdüm, Dönmek istiyorum

Rüzgar… Deniz çok soğuk.
Gölgede üşüyorum
Gitmek istiyorum.

İşte yol!
Bas ayaklarının üstüne
Düş yola

YA ŞİMDİ NE OLACAK?
Yoruldum, bankta oturuyorum
Deniz dalgalı, suyu bulanık
Denizden karaya sert rüzgar esiyor
Tüylerim diken diken,
İçim ürperiyor
Bacaklarım yorgun,
Sırtım ağrıyor
-karnım acıktı-
Biraz daha oturmak istiyorum
Rüzgar yüzüme, güneş sırtıma vururken
Donmuş, kaskatıyım
Yalnız elim yaşıyor,
yazıyor.

BAŞKA DÜNYALAR KURMAK
Başka dünyalar kurmak için
Boşluklar bırakıyorum
Neye benzer bilemiyorum, gördüğümden
Daha farklı olamaz başka dünyalar
Bildiğim dışında düşünemem, düşündüğüm
Bildiğimin içindedir.
Başka dünyalar da bu dünyanın içinde…
Düşüncelerimin içindedir bilmediğim,
Bildiğimin ardında.
Düşünürsem çıkar gelir gizlediğim,
Düşüncelerimin içindeki bilmediğim
...